۱۰ نکته کلی درباره برنامهریزی
۱. ابتدا کل راه را ببینیم سپس حرکت کنیم.
۲. برنامهریزی یعنی درک حضور در لحظه.
۳. برنامهریزی یعنی داشتن دغدغه گذر زمان
۴. بهترین کسی که میتواند برای ما برنامهریزی کند خودمان هستیم زیرا به توانمندیها، علایق، روحیات، فرصتها و شرایط خودمان بیشتر از هر کسی اشراف داریم.
۵. تمرکز بر روی یک هدف خاص، انسان را به نتیجه دلخواه میرساند اما هدفهای متفاوت و بزرگ و پراکنده احتمال موفقیت را کم میکند. ضربالمثلی داریم که میگوید:
اگر دنبال دو خرگوش بدوی، به هیچ کدام نمیرسی.
۶. برای وقتهایی که دارید برنامهریزی کنید نه برای وقتهایی که باید داشته باشید. (اصل واقعبینی در برنامهریزی به اجرای هر چه بهتر برنامه کمک میکند.)
۷. یک دقیقه وقت صرف برنامهریزی کردن سبب میشود که به اندازه ۱۰ دقیقه از اتلاف زمان و بقیه سرمایهها جلوگیری شود، پس به جای کار کردن با یک ارّه کند به بهانه کمبود وقت، یک دقیقه دست نگه دارید و ارّۀ خود را تیز کنید.
۸. طبق اصل پارتو، ۸۰% از نتایج کارها فقط از ۲۰% عملها بدست میآید. پس کارهای مهم و ضروری را در ابتدای لیست کارهای خود قرار دهید و ابتدا آنها را انجام دهید.
۹. از زمانهای کم و مرده و به ظاهر بیارزش بهرهبرداری کنید و برای آنها هم برنامهریزی داشته باشید مثلا زمانههایی که در اتوبوس نشستهاید. ( در مورد این نکته در کارگاه مدیریت زمان مفصلا بحث شده است.)
۱۰. با آفتهای برنامهریزی آشنا شوید. شناخت این آفتها به شما کمک میکند تا در دام آنها گرفتار نشوید.
بعضی از این آفتها عبارتند از:
– عدم مهارت در تصمیمگیری
– هدف و انگیزه و ایمان و باور مثبت نداشتن
– عدم صراحت و صداقت لازم در ارتباطات میان فردی
– کار امروز را به فردا موکول کردن
– تلفن¬های طولانی و سرگرمیها و عادتهای بد
– فکرزدگی و عملزدگی در کارها
– بینظمی در رفتار و افکار
– جابجایی جایگاه عقل و احساس و عدم تفکیک این دو
– زندگی در زمان گذشته یا آینده
دی رفت و به انتظار فردا منشین
دریاب که حاصل حیات، امروز است
– تنبلی و بیحوصلگی و افسردگی و…
