اینجا ایران است!
احتمالا شما هم تا امروز بارها در فضای مجازی با مطالبی با عنوان «اینجا ایران است» روبهرو شدهاید که قصد داشتهاند نکتهای منفی را در ارتباط با ایران بیان کنند.
شاید افراد جامعه ما در ابتدا متوجه اثر مخرب این نوع محتوا روی تربیت فرزندانمان نشوند. از طرفی آیا واقعاً ایران همانطور که تولیدکنندگان این دست محتوا میگویند همینقدر تیره و تار است؟
اینجا ایران نیست …
گاهی اوقات میبینم در برخی از گروهها یک نفر محتوایی میفرستد مثلا از یک تابلو با غلط املایی در یک مکان عمومی و زیر این محتوا نوشته است: اینجا ایران است!
به این افراد پاسخ میدهیم: اینجا ایران نیست، اینجا مزبله کثافتهای فکری شماست! این شما هستید که در بین تمام عناصر موجود در محیط میگردید تا یک نکته منفی پیدا کنید و آن را در بوق و کرنا کنید تا کشور خودتان را در سیاهترین حالت ممکن به تصویر بکشید.
از طرفی با تولید و انتشار این نوع محتوا، به فرزندان خودتان میآموزید که همیشه روی نکات منفی توجه و تمرکز کنند. به نظر خودتان جوانی که آموخته است که تمام تمرکزش روی نکات منفی باشد چطور زندگی خواهد کرد؟!
به فرزندتان مثبتنگری را بیاموزید
شما به عنوان پدر یا مادر موظف هستید که به فرزندتان توجه به مثبتها و زیباییها را بیاموزید. برای این کار میتوانید از تمرینها و بسترهای مختلفی استفاده کنید؛ به عنوان مثال میتوانید از آنها بخواهید که در طول هفته هر نکته مثبتی را که شناسایی کردند یادداشت کنند و آخر هر هفته در جلسه قرآن آن نکات را مطرح کنند.
این نوع تمرین کردن میتواند تدبر را در فرزند شما شکل بدهد و مسیر زندگی او را تغییر دهد.
نتیجهگیری
در بحث توجه به نکات مثبت و منفی، همیشه باید سعی کنیم که «به مثبتها خیره شویم اما به منفیها فقط نظر کنیم»؛ همچنین باید توجه کنیم رفتار و عملکرد ما نیز بیانگر همین اصل باشد تا فرزندانمان تربیت مناسبی در این زمینه پیدا بکنند.
