همت مضاعف و تفکر راهبردی | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۳۹ از ۱۶۴)
درادامۀ مباحث هفتههای گذشته، در این قسمت به پنج کلید مهم در تفکر راهبردی اشاره میکنیم.
در این تفکر، لازم است برای بازنگری در میزان پیشرفت در زندگی، معیارهای جدیدی تعریف کنیم. کسانیکه دائما معیارهای خود را ارتقا میدهند و برای خود، انتظاراتی جدید میآفرینند، گوی سبقت را از دیگران میربایند.
شرط موفقیت این است که انتظارمان را از خودمان بیشتر کنیم. بعضی بهجای اینکه انتظارشان را از خودشان بیشتر کنند، انتظارشان را از دیگران بیشتر میکنند؛ درصورتیکه یکی از راههای افزایش ظرفیت درونی این است که توقعات خودمان را از دیگران کاهش دهیم. (مگر در مواردی خاص، مثل انتظار پدر و مادر از فرزند یا توقع معلم از شاگرد)
یکی از راههای افزایش همت این است که معیارهایمان را افزایش دهیم. همت مضاعف و تلاش مضاعف نیازمند تفکر راهبردی است.
نکتۀ دیگر در تفکر راهبردی که بهعنوان زمینههای اصلی آن محسوب نمیشود، انعطاف در رفتارها و برنامههاست.
در تفکر راهبردی، نیاز داریم که برنامههایمان را دائماً ارزیابی کنیم. در این نوع برنامهریزی، رسیدن به نقطهای که از چشماندازها مشخص میشود، ضروری است و بهدلیل اینکه ایستگاههای مسیر، زنجیروار به هم ارتباط دارند، نیروی قویتری برای رسیدن به هدف تولید میشود و امکان عقبنشینی وجود ندارد.
از این دو نکته نتیجه میگیریم: با کسانی معاشرت کنیم که همت بیشتر و ارزشهای اصیلتر و انگیزههای قویتر دارند.
اگر کاری انجام دادیم و نتیجۀ مطلوب نگرفتیم، ناامید نشویم. دوباره روند برنامههایمان را بررسی کنیم و ببینیم کجای کار اشتباه بوده است؟ مثل بررسی برقدزدی در اتومبیل یا نشت آب از لولۀ آب و… .
دائماً برای خودمان نقطههای بالاتری را درنظر بگیریم. بهعبارت دیگر، بهاندازۀ سقفی که مشخص میکنیم، میپریم و بهاندازۀ پایی که میسازیم، میدویم.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۱۴ آذر ۱۳۸۹، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۷۷۱۵
