تمرکز در فکر، تسلط در عمل | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۵۰ از ۱۶۴)
در ادامۀ مباحث مربوط به تفکر، ضمن تشکر از ابراز لطف خوانندگان گرامی و علاقهمند که موضوعات مطرحشده را پیگیری میکنند، در این شماره موضوعی با عنوان «تفکر متمرکز» را بررسی میکنیم. تمرکز به همان اندازه که در تولید محصول برای کارخانه و شرکت اهمیت دارد، برای رسیدن به ایدههای خلاق، مهم است.
تولید ایدهای نو که در بسیاری از اوقات ممکن است خروجی آن، حتی به شکل رفتاری خاص باشد، محصول تفکری متمرکز است. بسیاری از پژوهشگران، از این مهارت بهعنوان هنری ارزشمند یاد میکنند. همانطورکه وقتی انرژی حاصل از نور را در نقطهای متمرکز میکنیم، باعث افزایش نفوذ و قدرت آن میشود و مثل لیزر میتواند الماس را سوراخ کند. فکر هم به همین صورت وقتی متمرکز میشود، میتواند به ایدههای عالی و خلاق تبدیل شود که از موانع بسیاری عبور کند و قلههای مسائل و مشکلات را فتح کند.
۱. اولویتهای خود را شناسایی کنید
گزینش باعث تمرکز میشود. بسیاری از افراد وقت و نیروی خود را از دست میدهند و آنگاه متوجه اولویتها میشوند و با عبارت «ای کاش…» دربارۀ زمان ازدسترفته افسوس میخورند. باید ابتدا کارهای مهم را شناسایی کرد؛یعنی آنهایی که ما را به اهدافمان نزدیکتر میکنند (با توجه به ارزشها) و در آن لحظه اهمیت بیشتری دارند.
بسیاری از کارهای مهم، درابتدا فوریت ندارند و بسیاری از کارهایی که فوریت دارند، مهم نیستند و معمولاً اکثر افراد بین این دو گزینه اشتباه میکنند. پس بر کارهای مهمتر متمرکز شوید. همینالان مشخص کنید در فهرست کارهای امروزتان کدامها مهمتر هستند؟ تحقیقات نشان میدهد که تمرکز بر ۲۰درصد از کارها، ۸۰درصد از نتایج را ایجاد میکند. پس ۸۰درصد از نیروی خود را بر ۲۰درصد از کارها متمرکز کنید.
۲. استعدادها و قوتهای خود را بشناسید
استعدادها و قوتهای خود را بشناسید و در مسیر تصمیمگیری، بر همانها متمرکز شوید. بعضیها برای برطرفکردن ضعفهای خود، بر همان ضعفها متمرکز میشوند و این، اشتباهی بزرگ است. خیرهشدن به موانع، باعث برخورد با مانع میشود. مثل کسانیکه درحال تمرین رانندگی هستند و دقیقاً به آجری که در خیابان افتاده است، برخورد میکنند؛ چون به همان خیره میشوند. به قوتها خیره شوید و با انرژی حاصل از آن، ضعفهای خود را برطرف کنید. در آموزش و تربیت و مدیریت نیز این مسئله صادق است. خودتان فکر کنید.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۱ اسفند ۱۳۸۹، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۷۷۷۷