چراغانی فکر و دل | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۶۳ از ۱۶۴)
در شمارههای قبل، به این نکتۀ مهم اشاره کردیم که موضوع تفکر، در مدیریت تفکر نقش اساسی دارد و ارزش فکر را مشخص میکند. بخشی از ارزشمندی تفکر به موضوع آن مربوط است. اندیشیدن به استعدادها بهعنوان ضرورتی در برنامهریزی و مدیریت زندگی، زمینهساز تغییر نگرش و بینش و توانمندی انسان است.
سبک زندگی ما تا حد زیادی به شیوۀ استفاده از استعدادهایمان بستگی دارد. برای حل بسیاری از معادلات زندگی، کافی است این معادله را حل کنیم که چه استعدادهایی داریم و چگونه از آنها باید استفاده کنیم. لطفاً چند دقیقه فکر کنید. چه استعدادهایی دارید؟ تابهحال برای استفادۀ درست از آنها چه کردهاید؟ آیا تابهحال فکر کردهاید که چگونه میتوان آنها را رشد داد و به بلوغ رساند؟ برای بهکارگیری آنها چه کار کردهاید؟
آیا تابهحال فکر کردهاید که نالههای شبانۀ امامعلی (علیهالسلام) برای رشد و آزادی انسان از اسارت زنجیرهای رکود و جهل و غفلت بوده است؟ او میخواست آدمها رشد کنند؛ یعنی استعدادهای خود را بشناسند و در راه خدا به جریان بیندازند. او میخواست آدمها از حد غریزهها و عادتها بالاتر بیایند و استعدادهایشان پرورش یابد. او میفرمود: «از من سؤال کنید قبل از اینکه مرا از دست بدهید.» و مردم از چیزهایی سؤال میکردند که معلوم میشد خودشان را و اهدافشان و استعدادهایشان را نشناختهاند.
به یاد داشته باشیم برای کسی میخواهیم جشن بگیریم که میفرمود: «ای انسان، فکر نکن موجود کوچکی هستی. تو عصارۀ عالم هستی. دنیای بزرگی در تو پیچیده شده است.» ماه رجب فرصت مناسبی است برای فکرکردن به این چیزها. بیاییم خلوتی کنیم با خودمان و به این نکته فکر کنیم که واقعاً برای چه آمدهایم و از ما چه میخواهند؟ آیا این ارزشها و ملاکها و معیارهایی که برای خودمان تعریف کردهایم، با استعدادهایمان هماهنگ است؟
دقیقاً مثل مهندس رایانه یا هر شخص دیگری که با اندک اطلاعاتی متوجه میشود اگر از این رایانه فقط بهعنوان ماشینحساب استفاده شود، در حق آن ظلم شده است و نشان از جهل و غفلت و اسراف و ضعف ما دارد. چند جمع و تفریق ساده، به تهیۀ رایانه نیاز نداشت. واقعاً فکر کنید. چند صباحی، خوردن و خوابیدن و خوشبودن و… به اینهمه استعداد نیاز نداشت.
تمرینی ساده:
تابهحال کدامیک از استعدادهایمان را احتکار کردهایم؟ کدام را اسراف کردهایم؟ کدام را نابود کردهایم؟ کدام را تقویت کردهایم؟ کدامیک از آنها را بهدرستی شناختهایم و به جریان انداختهایم و رشد دادهایم؟ چرا؟
ما با تفکر در عظمت استعدادهای انسان متوجه میشویم که کار انسان فقط خوشبودن نیست و با همین فکر، ملاکهایمان عوض میشود. دراینصورت، دوستیها و دشمنیها و قطع و وصلها و حب و بغضها و شغلها و هدفها و انتخابها و تصمیمها و رنجها و لذتها و ظرفیت روانی و… تمام زندگی ما، جهت دیگری پیدا میکند. در آستانۀ گرامیداشت سالروز ولادت امامعلی (علیهالسلام) چقدر خوب است دلهایمان را با نور معرفت ایشان چراغانی کنیم و با قلب زنده و نشاط حاصل از نسیم هدایت آن امام همام، چند صباح زندگیمان را در روشنی بیشتری حرکت کنیم.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۲۲ خرداد ۱۳۹۰، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۷۸۵۷
