تفکر در مهمانی خدا | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۶۹ از ۱۶۴)
دربارۀ تفکر بهعنوان فرایندی ارزشمند و سرنوشتساز، در قسمتهای گذشته مباحثی تقدیم شد. تفکر در الگوها و الگوهای تفکر را نیز در قسمت قبل مطرح کردیم.
چگونه الگوبرداری میکنیم؟ فرض کنید میخواهیم از دانشمندی الگوبرداری کنیم. چگونه این کار را انجام میدهیم؟ از کار خوب چگونه الگوبرداری میکنیم؟ تمرینی ساده اما دقیق را در این شماره باهم انجام میدهیم. در آستانۀ ماه مبارک رمضان قرار داریم. در این ماه، تمام برکات الهی نازل میشود. در این ماه، به مهمانی خدا میرویم و در ضیافتی که او برایمان ترتیب داده است، شرکت میکنیم. بهنظر شما، چگونه از این موقعیت استثنایی الگوبرداری کنیم؟
لطفاً به سؤالات زیر فکر کنید و شما هم چند سؤال طرح کنید:
۱. این مهمانی چه ویژگیهایی دارد؟ با چه لباسی در آن شرکت کنم؟
۲. ادب مهمانی حکم میکند جاییکه صاحبخانه اعلام میکند، بنشینم. کجا بنشینم و چه باید بکنم؟
۳. در این مهمانی، چه رزقهایی وجود دارد؟
۴. آیا در این سفر کوتاه، تغییرات خاصی هم در من ایجاد میشود؟ چگونه؟
۵. برای درک بهتر شبهای قدر، چه باید بکنم؟
۶. آیا شیوۀ برنامهریزی و طرحی که برای زندگی خودم دارم، در مقدرات من تأثیر دارد؟ بقیۀ عمرم را چگونه برنامهریزی کنم؟ چه کنم تا تقدیر بهتری برایم رقم بخورد؟ سهم من در این قسمت چقدر است؟ و چیست؟
۷. در سرزمین عمرم تاکنون چه بناهایی ساختهام؟ چه خصوصیتهایی در خودم ایجاد کردهام؟ چه کارهای خیر و ماندگاری تابهحال انجام دادهام؟ دل چند نفر را بهدست آوردهام؟ در زندگیِ چهکسانی کوچکترین تأثیری داشتهام؟ چهکسانی را در خانۀ دلم، با محبت مهمان کردهام؟ در نهانخانۀ دلم چهچیزهایی انبار کردهام؟ چهکسانی در آن رفتوآمد میکنند؟ کلید این خانه را به چهکسانی دادهام؟ آیا در این میان، غریبهای یا دزدی یا غارتگری یا جاسوسی یا دشمنی نفوذ نکرده است؟
مهمانی خدا خاصیتهایی دارد. شاید یکی از آنها این باشد که اوضاع و احوال فکر و قلبمان سروسامانی پیدا کند. برای این صاحبخانه و این مهمانی، هدیهای جز عبودیت و بندگی نداریم. همان را هم او باید توفیق دهد. این توفیق را و توفیق تفکر در تمام رزقهای این سفرۀ بابرکت را از او میخواهیم و با تعدادی سؤال و دستان خالی و کولهباری سرشار از گناه و معصیت و دلی لبریز از امید به عفو و بخشش او، به استقبال این فرصت کمنظیر میرویم.
تفکر در دعاهای مختلف این ماه، و همچنین انس با قرآن و تدبر در آیهها، سرمایهگذاری پُرسود در تجارت عمرمان به شمار میرود و کشاورزی مطمئنی در زمین عمرمان محسوب میشود.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۹ مرداد ۱۳۹۰، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۷۸۹6
