موضوعاتی حرکتآفرین برای فکر کردن | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۱۵۱ از ۱۶۴)
همان طور که در نوشتههای قبل اشاره کردیم تفکر، یکی از اصلیترین ابزار رشد و شکوفایی و بالندگی انسان است.
کسانی که از این موهبت الهی بهره میبرند در ابعاد مختلف زندگی خود موفقتر، قویتر، شادابتر و پرانرژیتر ظاهر میشوند. از طرفی در تحلیلها و تصمیمهای مختلف خود کمتر دچار اشتباه میشوند.
با توجه به وضعیت دشوار اجتماعی امروز در داخل و خارج و برای تدوین الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی به طور جدی باید به حوزه تفکر پرداخت. رهبر انقلاب نیز بر چهار عرصه در تدوین الگو تأکید کردهاند. عرصه علم، عرصه فکر، عرصه زندگی و عرصه معنویت و در تمام این عرصهها تفکر به عنوان زیرساخت مطرح است. در قرآن بارها و بارها از تفکر به عنوان یک ضرورت یاد شده است و در روایات نیز، تفکر به عنوان یکی از بزرگترین عبادتها شمرده شده است.
چقدر خوب است که ما بتوانیم در ایام ارزشمندی مثل این ماهها، برای فرهنگسازی این عبادت تلاش کنیم. در نشست و برخاستهایمان، در حرفزدنها، قضاوتها، تحلیلها، تصمیمها، برداشتها، نگاهها، برنامهریزیها و مدیریتهایمان، درست فکر کنیم.ی عنی تفکر منطقی، تفکر نقادانه، تفکر خلاق و تفکر سیستمی و تفکر راهبردی را حداقل در نظر بگیریم.
خوانندگان محترم میتوانند به آرشیو این سلسله یادداشتها در سایت nazmefekri.ir مراجعه کنند و با کلیات تعاریف این نوع تفکر آشنا شوند.
انشاءالله در ادامه این یادداشتها مرحله دوم این آموزشها را خدمت شما تقدیم خواهیم کرد و تمریناتی در این باره ارائه میدهیم.
فقط تا هفته آینده فکر کنید و چون ایام عبادت است به این موضوعات بیشتر فکر کنید. (قبلاً ذکر کردهایم که برای فکر کردن باید سؤال طرح کنید). لطفاً به جمله زیر به طور خاص توجه کنید:
تفکر در عاقبت گناه، عامل توبه است.
تمرین و پیشنهاد:
فهرستی از گناهانی که به آنها عادت کردهایم و جدی نمیگیریم و فهرستی از گناهانی که در دام آن گرفتاریم تهیه کنیم و دقایقی فکر کنیم. چرا؟ به چه قیمتی؟ با چه سودی؟ در پیشگاه چه کسی؟ چه پیامدهایی ممکن است داشته باشد؟ چه کسانی را غیرمستقیم به گناه تشویق کردهایم؟ آیا میتوان تصویری را مجسم کرد که یک ذره بنزین روی شلوار ما ریخته شده باشد و جرقهای آتش نیز بر آن زده شده باشد و ما همچنان در حال فرار از این آتش باشیم و متاسفانه مسیر حرکت ما هم در کنار گالنهایی باشد که بنزین آن نشت کرده است. آیا میتوان بعضی از گناهانمان را به این حادثه تشبیه کرد؟
تفکر در گناهان یعنی طرح سؤال و فعالسازی حوزه تجسم و تخیل در آثار گناه و مواردی از این قبیل. البته این فقط یک مثال بود برای این که واقعاً فکر کنیم. به گزارههای دیگر این یادداشت نیز فکر کنید. آن امام مظلوم (علیهالسلام) که این هفته برای میلادش قرار است جشن بگیریم میفرماید: «آه از کمبود زاد و توشه و وقت کم و راه بسیار طولانی.» و به تعبیر مرحوم استاد صفائی که از این کلام امام (علیهالسلام) بهره گرفتهاند : «آنها که راه دراز و وقت کم را فهمیدهاند مجبورند خود را رشد بدهند.» امید که حاصل جشنها، تولدی دوباره برای ما باشد. فکر کنید و باز هم فکر کنید.
خدایا برای تو حرکت میکنیم، تمام سعی خود را به کار میگیریم، هدفمند و پرشور گام برمیداریم و فردا را به تو میسپاریم.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۲، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۸۴۰۷
