تفکر در شبهای قدر | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۱۶۰ از ۱۶۴)
با آرزوی قبولی طاعات و عبادات و به امید اینکه خداوند توفیق دهد تا دهه پایانی ماه مبارک را که از حساسیت و ارزش بیشتری برخوردار است درک کنیم؛ نکاتی را تقدیم شما خوانندگان بزرگوار میکنم و از همه شما التماس دعای مخصوص دارم.
شب قدر فرصتی است تا ما جمعبندی از کارهایی که در طول یک سال انجام دادهایم، داشته باشیم. محاسبه و حسابرسی داشته باشیم، که با نعمتهای خدا چه کردهایم؟ آیا در مسیری که شایسته ماست قرار گرفتهایم؟ آیا از آنچه که در اختیارمان قرار داده شده است به درستی استفاده کردهایم؟ آیا ما از خاک و چوب کمتریم؟!
یک دانه گندم را وقتی به دل خاک میدهند، هفتاد برابر برمی گرداند
فرصت مناسبی است که قدری به خودمان فکر کنیم، ساعتی بنشینیم و در خلوت خود به یک ارزیابی شفاف و دور از توجیه و بهانهتراشی بپردازیم. در سرزمین عمرمان چه بذرهایی کاشتهایم و چه چیزهایی درو کردهایم؟ اگر بذری وجود دارد پس حاصل آن کو؟ شکوفههایش کجاست؟ سری به نهانخانه دلمان بزنیم و یک بررسی دقیق داشته باشیم.
شاید ظاهراً چیزهای خوبی در آن وجود داشته باشد ولی شاید در این سالها به دلیل غبارهای غفلت، بیتوجهی و رکود و انجماد و بیتفاوتی؛ آسیب دیده باشد. مثل بعضی از اثاثیههایی که وقتی باز میکنیم متوجه پوسیدگی آن میشویم. آیا جز کینههای متراکم، جز نفرت، جز حسادت و جز توقع چیزی در دل من سبز شده است؟! کاملاً طبیعی است که وقتی قرار است بودجهای را دوباره برای یک اداره یا سازمانی تصویب کنند به حسابرسی مبالغ قبلی میپردازند.
ما هم در هنگامه تصویب و تقدیر اندازهها و امکانات و نعمتهای جدید به یک حسابرسی رو بیاوریم. شاید این شکر و اعتراف و توجه و انکسار و فقر و انابهای که به درگاه خدا میبریم برای ما زمینهساز یک تقدیر جدید باشد. شاید در مسیر این ارزیابیها به یک سری طرحها و تصمیمات جدیدی برسیم و ظرفهای تمیزتر و بزرگتر و سالمتری زیر باران رحمت و مغفرت و عنایت خدا در این شبهای استثنایی قرار دهیم.
خلوت، توجه و تفکر در این شبها؛ از توصیههای جدی ائمه معصومین (علیهمالسلام) است
تمام دعاهایی که در این شبها وارد شده و آیات و سورههایی که در این شبها قرائت میشود نشان از این حال و هوا دارد. به قول زندهیاد استاد صفائی: «همه هستی به تو منتهی شده تا تو به بلوغ برسی، حال تو خودت را برای چه کسی خرج میکنی؟ زیر دندان چه کسی میروی؟ در چراگاه سبز عمر تو چه کسی خیمه میزند و از این لحظههای عمر تو چه کسی بهرهبرداری میکند؟»
در دعای مکارم الاخلاق آمده است: «ان کان عمری مرتعا للشیطان فأقبضنی الیک قبل أنیسبق مقتک الی أویستحکم غضبک علی» خدایا! اگر عمر من مرتع و چراگاه شیطان شده و در عمر من او پروار میشود، قبل از اینکه غضب تو مرا در هم پیچد و مَقْت تو بر من استوار و محکم شود، مرا ببر.
به امید اینکه در بهار قرآن؛ نفس و جان ما هم بهاری شود و به قول امام خمینی (رحمتاللهعلیه):
بـهـار آمـد، جـوانـی را پـس از پـیری ز سر گیرم/ کنار یار بنشینم ز عمر خود ثمر گیرم
به گلشن باز گردم، با گل و گلبن در آمیزم/ به طرف بوستان دلدار مهوش را به برگیرم
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۶ مرداد ۱۳۹۲، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۸۴۶۴
