چگونه لحظه‌هایمان را مدیریت کنیم؟ (قسمت دوم)

نقد‌ِ نقد

از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن
فردا که نیامده است فریاد مکن

نه گذشته در دست ماست نه آینده. ما فقط لحظه و اکنون را نقد در اختیار داریم. پس باید قدر لحظه‌لحظه‌هایمان را بدانیم.
بهترین کار این است که زمان را ردیابی کنیم. نگاه کنیم ببینیم چطور و برای چه کاری مصرفش کرده‌ایم؟
تمام هستی دارد برای ما می‌دود، پس ما در قبال لحظه‌هایمان مسئول هستیم.
وقتی می‌رویم شیشه یا پارچه بخریم اگر اندازه‌گیری ما با متر باشد کار ما دقیق‌تر است تا اینکه مثلاً بخواهیم با وجب اندازه‌گیری کنیم.
پس باید اراده کنیم که زمان و وقتمان را مدیریت کنیم.
در یادداشت قبل درباره اراده و همت گفتیم.

چگونه لحظه‌هایمان را مدیریت کنیم؟ (قسمت اول)

حالا می‌خواهیم اراده را بیاوریم در متن اصلی زندگی، یعنی در مدیریت‌ کردن لحظه‌هایمان برای بهره‌وری و استفاده بیشتر از عمر.

تقدیرمان را رقم بزنیم

عمر فقط یک‌بار در اختیار ما قرار داده می‌شود و تمام. این یکی از ویژگی‌های مهم زمان است. یکی از تفاوت‌های زمان نسبت به سایر سرمایه‌های ما همین است.
اگر کسی سرمایه مالی‌اش را از دست بدهد دوباره با تلاش می‌تواند اوضاع را روبه‌راه کند؛ ولی امروز که گذشت دیگر گذشته است.
هرگز ما دو بار ۲۰ساله یا ۳۰ساله نمی‌شویم. پس زمان را اگر مصرف نکنیم می‌رود و می‌سوزد.

«قُرِنَتِ الْهَيْبَةُ بِالْخَيْبَةِ، وَ الْحَيَاءُ بِالْحِرْمَانِ؛ وَ الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ، فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَيْرِ.»
ترس با نااميدى، و شرم با محروميّت همراه است، و فرصت ها چون ابرها مى گذرند، پس فرصت هاى نيك را غنيمت شماريد.
نهج‌البلاغه – حکمت ۲۱

تقدیر ما در لحظه‌ها رقم می‌خورد؛ یعنی این که ما چگونه از عمرمان و ثانیه به ثانیه آن استفاده کنیم یا هدر بدهیم.

کفش آهنین اراده

حالا که اهمیت زمان را متوجه شدیم وقت آن است که عزم جزم کنیم و با ارادۀ قوی به محاسبه کردن آن بپردازیم.
در یادداشت قبل گفتیم که هرچه هدف برای ما ارزشمندتر باشد ارادۀ ما برای رسیدن به آن باید قوی‌تر باشد. پس حالا برای مدیریت زمان باید یک اراده آهنین داشته باشیم تا دچار حواشی نشویم و حاشیه‌ها ما را از هدفمان دور نکنند.
باید با تمرین‌های مختلف این اراده را تقویت کنیم و با تذکر آن را در مسیر نگه داریم.

بیایید تمرین کنیم

با انجام تمرین‌های زیر می‌توانیم به اراده، نیرو و هیجان بدهیم تا مثل روز اول پرتوان و پرقدرت ما را یاری کند.

تمرین اول:

سعی کنیم هر روز از لذت اراده و رسیدن به هدف، از حال خوبمان، احساس خوبمان، از دریافت‌هایی که برای ما نشاط ایجاد می‌کنند، دریافت‌هایی که انرژی‌زا هستند و جوشش و هیجان مثبت ایجاد می‌کنند، بنویسیم.
بنویسیم که از وقتی اراده کردیم به هدفمان که در اینجا مدیریت زمان است برسیم چه نتایج و دستاوردهایی نصیبمان شده است و حتی چه تعهدها و مسئولیت‌هایی؟
هرکدام از این حس‌ها و واژه‌ها برای تقویت اراده به‌تنهایی کافی است چه برسد که حس‌های مختلف را بنویسیم.
این‌طوری به اراده‌مان خوراک می‌دهیم و تقویتش می‌کنیم.

تمرین دوم:

در ابتدا باید مشخص کنیم که در حال کار بر روی چه چیزی هستیم و می‌خواهیم به چیزی برسیم. بعد باید برنامه‌ای منظم تنظیم کنیم. سعی کنیم برنامه شامل اهداف کوچک و قابل دستیابی باشد نه اهدافی بلند و دور از دسترس.
رسیدن به پیروزی‌های کوچک باعث افزایش اعتمادبه‌نفس و تقویت نیروی اراده‌مان می‌شود و به ما این انگیزه را می‌دهند که عادت‌های خوب را در خودمان پرورش بدهیم.

هم اکنون!

هیچ‌وقت برای فهمیدن و حرکت دیر نیست. امروز که فهمیدیم نقطه آغاز است. هرگز برای تبدیل‌شدن به کسی که می‌توانستیم بشویم دیر نیست. پس همین‌الان، هم اکنونِ هم‌اکنون شروع به حرکت کنیم. هدف‌هایمان را مشخص کنیم، عزممان را جزم کنیم.
ممکن است تا شروع به حرکت کنیم دیگران سنگ بیندازند. پس اول باید اهمیت و ضرورت این حرکت و مدیریت‌کردن زمان در وجودمان نهادینه شود، آن‌وقت دیگر، نه دیگران و نه سنگ‌هایشان مانع حرکت ما نمی‌شوند.
به قول انیشتین: وقتی تو حرکت کنی روحت بزرگ می‌شود و همیشه روح‌های بزرگ با مخالفت ذهن‌های کوچک مواجه می‌شوند.