تفکر مثبت چیست؟ | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۱۶ از ۱۶۴)
ضمن عرض تبریک میلاد باسعادت امامعلی(ع)، در شمارههای گذشته، اشارهای مختصر به جایگاه و آثار تفکر در زندگی کردیم و در هفتۀ قبل نیز راجعبه تفکر مثبت سؤالاتی را مطرح کردیم که ذهن بسیاری از خوانندگان گرامی را به خود مشغول کرده است. حالا ادامۀ مطلب.
بسیاری از کسانی که بهدرستی مفهوم مثبتاندیشی را متوجه نشدهاند، خیال میکنند مثبتاندیشی یعنی حذف منفیها یا ضعفها از چشمانداز نظر. بهعبارت دیگر، آنها فکر میکنند که اگر حادثهای تلخ اتفاق میافتد، به هر قیمتی باید آن را خوب و مثبت جلوه بدهند یا خلأها و کمبودها را نبینند و آنها را در ذهن خود پاک کنند تا اثر مثبت در زندگی خود مشاهده کنند.
اما اینطور نیست. نمیتوانیم واقعیتهای زندگی را نادیده بگیریم. واقعاً در دنیایی که زندگی میکنیم، کمبودها و فقر و جهل و ظلم و بلا و حادثه و وقایع نامطلوب و تلخ بهوفور دیده میشود. نمیتوان آنها را نادیده گرفت. پس چطور میتوان مثبتاندیش بود و این منفی را نیز قبول کرد؟ تفکر مثبت بهمعنای نادیدهگرفتن این منفیها یا بلاها یا رنجها نیست. تفکر مثبت بهمعنای این است که باید از این دردها و حادثهها درس گرفت. باید آنها را تبدیل کرد به وزنههای زندگی.
تفکر مثبت یعنی باور این نکته که در دل سختیها، موهبتی بس عظیم نهفته است. همانطورکه برای رسیدن به مغزِ بسیاری از میوهها باید زحمت کشید و پوست آنها را شکست، سختیها نیز پوستهای لذت هستند. اصلاً لذتهای واقعی از کوچههای رنج عبور میکنند. کسانی که مثبتاندیش باشند و تفکر مثبت داشته باشند، میدانند که همراه هر سختی، آسانی است. بهعبارت دیگر، آنها مثل زنبور عسل هستند که از دل تلخترین گیاهان، شهد شیرین را بیرون میکشد.
بهقول امامعلی(ع)، فکر باعث بصیرت و بینایی و دیدن واقعی حادثهها میشود. با تفکر میتوان از حادثههای مختلف و از منفیها درس گرفت. چون این هستی، تحتنظر یک حکیم مطلق اداره میشود، همین الان تصمیم بگیریم از آنچه پیرامون ماست، سهمی بهعنوان رشد و هدیهای ازطرف خداوند، طلب کنیم.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۶ تیر ۱۳۸۹، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۷۵۸۴
