دورنمایی از تفکر راهبردی | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۳۶ از ۱۶۴)
درادامۀ مباحث جلسات گذشته، در این قسمت، دورنمایی از تفکر راهبردی (استراتژیک) را خدمت شما خوانندگان گرامی تقدیم میکنیم. البته این بحث در چندین قسمت ارائه خواهد شد. ماهیت این نوع تفکر، نوعی بصیرت و فهم است.
این تفکر، انسان را قادر میسازد تا موضوعات اساسی خود را تشخیص دهد و در برنامهریزیها و تصمیمگیریها، عوامل تأثیرگذار در هر بخش از تصمیم را بهخوبی شناسایی کند.
بارها در زندگی ما اتفاق افتاده است که برای برنامهریزیهای زندگیمان، نمیدانیم از کجا شروع کنیم و ابتدا کدام مسئله را حل کنیم؛ یا وقتی تصمیم میگیریم کاری انجام دهیم، حوادث پیشبینینشده مانع اجرای تصمیمهایمان میشود؛ یا از بعضی امکانات خود استفاده نمیکنیم. ممکن است در کنار ما، سرمایههای بسیار ارزشمندی وجود داشته باشد که آنها را نمیشناسیم و از ظرفیتها و آثار و فواید آن بیاطلاع باشیم.
تمرینی ساده: همینالان چند دقیقه فکر کنید و مشخص کنید چه فرصتهایی در اختیار دارید که به آن بیتوجه بودهاید. قوتهای شما چیست؟ لیستی از داراییهای خود تهیه کنید.
در تفکر راهبردی، انسان میتواند آنچه خدا به او عنایت کرده است، با نگاه شاکرانه شناسایی کند. آیا تابهحال فکر کردهاید که از چه نعمتهایی برخوردار هستید؟
این هفته فرصتی استثنایی به ما عطا شده است. شب و روز عرفه، زمان بسیار مناسبی است که به جمعبندی از خود برسیم. این شب را در ارزش، با شب قدر برابر دانستهاند. در دعای عرفه دریایی از تفکرات راهبردی مشاهده میشود؛ برای نمونه، شناسایی فرصتها و نعمتها و شکر آنها.
امامحسین علیهالسلام در فرازهایی از این دعا، بهگونهای عاشقانه و حکیمانه و با لطافت تمام، آنچه خدا به او عنایت کرده است،یکییکی میشمارد: …و أنا أشهد یا الهی… . ایشان پس از لیستکردن بیش از چهل نعمت خدادادی، مراتب خالصانۀ شکر قلبی و زبانی را اعلام میکند. این دعا پنجرهای است روبهخدا برای دیدن آنچه همیشه دیده نمیشود. تفکری که نعمتها و فرصتها را میشمارد، عالیترین سطح تفکر راهبردی است.
انشاءالله هفتۀ آینده ابعاد دیگری از این تفکر را ارائه میکنم.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۲۳ آبان ۱۳۸۹، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۷۶۹۹
