تفکر در استعدادها و بهبود روابط | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۶۰ از ۱۶۴)
در شمارههای قبل، دربارۀ موضوعات فکری، مباحثی را خدمت شما خوانندگان گرامی ارائه کردیم. تفکر در وظیفهها بهعنوان عامل مهم رشد فرد و جامعه، میتواند بسیاری از رفتارها را تغییر دهد و در انسانها ظرفیتسازی کند.
کسانیکه به وظیفههایشان فکر میکنند و در انجامدادن آنها دقت لازم را دارند، معمولاً در حادثههای زندگی بهتر از دیگران ظاهر میشوند و ظرفیت روانی بیشتری دارند. وقتی انسان کاری را براساس وظیفه انجام میدهد، احساس طلبکاری نخواهد کرد و همین مسئله باعث رشد او میشود. چنین فردی در موقعیتهای مختلف ازقبیل سوءتفاهمهای پیشآمده در رابطههای مختلف خانوادگی و اجتماعی، بهراحتی با فکرکردن به وظیفههایش، بهترین راهحل را انتخاب میکند.
وظیفهشناسی عامل بسیار مهمی در بهبود مناسبات فردی است. برای اینکه انسان بتواند بهتر وظیفههایش را بشناسد، لازم است به استعدادهایش فکر کند. یادآوری استعدادها زمینههای وظیفهپذیری را بهتر فراهم میکند. لطفاً چند دقیقه فکر کنید و قبل از مطالعۀ بقیۀ این نوشته، فهرستی از استعدادهای خودتان تهیه کنید. حتماً بنویسید.
چهچیزهایی را نوشتید؟ برای نمونه، اگر ما استعدادمان بیشتر از خوردن و خوابیدن و خوشگذرانی باشد، طبیعی است که از ما کارهای بیشتر از اینها میخواهند. مثلاً اگر استعداد وجدان و شعور و عاطفه و مسئولیت و اراده و تصمیمگیری و خلاقیت را داریم، معنایش این است که با اینها باید کاری بکنیم. سؤال اصلی این است که چه کردهایم و چه باید بکنیم؟
تا هفتۀ آینده فکر کنید و ببینید با استعدادهای مختلف خدادادی چگونه برخورد کردهایم؟ در کدام قسمت از زندگی فردی و اجتماعی و خانوادگی خود، نشانی از بهکارگیری این استعدادها وجود دارد؟ اگر بخواهم آنها را فعالتر کنیم، چه تغییراتی در زندگی ما ایجاد میشود؟
تمرین عملی:
اگر از خلاقیتم استفاده کنم، میتوانم… .
اگر با وجدانتر شوم، در ارتباط با… بهتر میتوانم… .
اگر قدرت تصمیمگیری خود را تقویت کنم، در… میتوانم… و آنگاه… .
اگر دربارۀ مستمندان جامعه از عاطفۀ خودم بیشتر بهره ببرم،… .
و صدها جای خالی در زندگی ما وجود دارد که باید با … تکمیل شود.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۰، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۷۸۳۵
