مهارتی برای استفاده از استعدادها | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۶۱ از ۱۶۴)
بهدنبال مباحث هفتههای قبل، مسئلۀ بسیار مهمی که باید با جدیت به آن پرداخته شود، این نکته است که به چه چیزهایی باید فکر کنیم؟ فکرکردن به وظیفهها در ابعاد مختلف و همچنین فکرکردن به استعدادها و امکانات مادی و معنوی، زمینهساز ایجاد تحولات جدی در انسانهاست.
کسانی که به وظیفههایشان فکر میکنند، اولاً ظرفیتشان افزایش مییابد و ثانیاً در انجامدادن کارها کمتر اشتباه میکنند و با کارها و اعمالشان به رشد و شکوفایی میرسند. همچنین فکرکردن به استعدادهای انسانی، به انسان هشدار میدهد که تکلیف خودش را با سایر موجودات این عالم مشخص کند. لطفاً یک بار دیگر به سبک و سیاق زندگی خود فکر کنید؛ از لحظۀ بیدار شدن تا لحظهای که به رختخواب میروید.
مثلا در روز گذشته یا ماه گذشته، چه کردهاید؟ چرا؟ از کدام استعدادها بیشتر استفاده کردید؟ چرا؟ چگونه؟ اگر این استعداد را نمیداشتید، چه اتفاقی میافتاد؟ در هفتۀ گذشته از کدام استعداد خود استفاده نکردید؟ چرا؟ مثلاً از استعداد خلاقیت خود در هفتۀ قبل چه بهرهای بردید؟ کدام مسئلۀ دشوار زندگی خود را با استفاده از این استعداد خود حل کردید؟ از وجدان خود چطور؟ با حس حقیقتطلبی خود چه کردید؟
چرا با اینکه اینهمه استعداد داریم و بعضی از آنها اصلاً استفاده نمیشود، بازهم به راحتی زندگی میکنیم و صدایمان در نمیآید؟ واقعاً ما را چه شده است؟ چه زمانی باید این استعدادها به کار گرفته شود؟ چگونه؟ در چه راهی؟ به چه قیمتی؟ آیا خدای حکیم به ما اینهمه استعداد داده است که فقط بخوریم و بیاشامیم و بپوشیم و خوش باشیم؟ آیا برای خوشبودن به اینهمه استعداد نیاز داریم؟ آیا با حکمت خدا سازگاری دارد؟ خروجی و حاصل عمر ما چیست؟ آیا نسبت سرمایههایی که خدا به ما عنایت کرده است، با حاصل زندگی ما متناسب است؟
این هفته به سه استعداد خود فکر و سعی کنید محل و زمان و چگونگی استفاده از آن را در لحظههای مختلف زندگی خود کشف کنید. مثلاً اراده، قدرت تصمیمگیری، قدرت تکلم و تغییر لحن، قدرت زبان، قدرت فکر، عزت نفس و… . انزوای استعدادها و معطلماندن آنها در پشت دیوار جهل و غفلت، بهمعنای اسراف انسان است. بیایید اسراف نکنیم و در سال جهاد اقتصادی، با همت بسیار، اقتصاد و میانهروی و تعادل را در زندگی خود معنا ببخشیم.
این هفته بهلطف خدا، هفتهای بهیادماندنی خواهد بود، اگر قدرش را بدانیم.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۱ خرداد ۱۳۹۰، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۷۸۴۱
