نقشۀ گنجی برای پیشرفت در زندگی | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۶۲ از ۱۶۴)
در ادامۀ مباحث مربوط به موضوعات تفکر، در این قسمت به چند موضوع دیگر اشاره میکنیم. قبلاً به موضوع تفکر در وظیفهها و تفکر در استعدادها پرداختیم. آیا تابهحال به قدرت هریک از استعدادها و کارایی آن در زندگی فکر کردهاید؟
وقتی بخواهیم یکی از امکانات مادی مثل تلفن همراه، خودرو، منزل مسکونی، رایانه، تلویزیون و… را نرخگذاری کنیم و ارزش آن را بشناسیم، شاخصهایی وجود دارد. مثلا میگوییم این خودرو رنگ ندارد و تابهحال تصادف نکرده است یا این تلفن همراه، آنتندهی خوبی دارد و استحکام دارد یا این منزل، در حاشیۀ خیابان اصلی است.
بهعبارت دیگر، هرکدام از نعمتهای زندگی ما و امکانات مختلفی که در اختیار داریم، دارای ویژگیهایی است که برای ما ارزشمند است یا بخشی از نیازها و خواستههایمان را تأمین میکند. بههمیندلیل در زندگی ما، جایگاه مناسب و درخور توجهی پیدا میکند و ما برای دستیابی به آن، بهطور جدی تلاش میکنیم. حال، سؤال اصلی این است که آیا استعدادها و ارزشهایی مثل وجدان، عقل، تفکر، اراده، قدرت تصمیمگیری، خلاقیت، دقت، سرعت، قدرت ارتباط، حلم و ظرفیت، ادب و شخصیت، و صدها ویژگی مشابه نیز بهطور ملموس در زندگی ما کارایی دارد یا نه؟
لطفا به سؤالات زیر فکر کنید: آخرین باری که از وجدان خود استفاده کردید و در رفتار و قضاوت خود تجدیدنظر کردید، کی بود؟ اگر ظرفیت روانی شما بیشتر از این میبود، در کدام بخش از زندگیتان تغییر ایجاد میشد؟ چه تغییری؟ بهنظر شما، برای تصمیمگیری خوب و درست، به چه مسائلی باید بیشتر توجه شود؟ اگر ارادۀ قویتری داشتید، چه تصمیماتی میگرفتید؟ تابهحال بهدلیل ضعف اراده، متحمل چه خسارتهایی شدهاید؟ چند بار اتفاق افتاده است که صحبتی کردهاید و بعد از آن، متوجه شدهاید که در شیوۀ صحبت یا محتوای کلام اشتباه کردهاید؟ آیا در این مواقع، به ارزشمندی نعمتی به نام صبر و حلم و حوصله و متانت و وقار و تدبیر پی بردهاید؟
زندگی ما ترکیب لحظههاست. انتخابها و تصمیمات ما در هر لحظه و نوع مدیریت ما بر این لحظهها، ارزش و شکل زندگی ما را مشخص میکند. همانطورکه ملاحظه میفرمایید، هریک از این ویژگیها، آثار و نقش خاصی در ابعاد مختلف زندگی ما دارد که نادیده گرفته میشود. چگونه میتوان این سرمایهها را از انزوا و بیخاصیت بودن نجات داد؟
امامعلی (علیهالسلام) میفرمایند: «اندیشیدن و فکر کردن، پدر و مادر همۀ خوبیهاست.»
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۸ خرداد ۱۳۹۰، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۷۸۴۷
