تفکر در نعمتها عامل عشق به خداست | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۱۵۲ از ۱۶۴)
در ادامه بحث هفته قبل، به یکی دیگر از آثار تفکر در ابعاد مختلف زندگی اشاره میکنم و تمریناتی را به عنوان پیشنهاد به شما خوانندگان ارزشمند و گرامی این مباحث تقدیم میکنم. ضمناً از اظهار لطف بسیاری از فرهیختگان که این حقیر را درباره سلسله یادداشتهای تفکر برتر مورد عنایت قرار دادهاند صمیمانه سپاسگزارم.
گزاره کلیدی هفته قبل این جمله بود: تفکر در عاقبت گناه، عامل توبه است.
موضوعاتی حرکتآفرین برای فکر کردن | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۱۵۱ از ۱۶۴)
و اینک جملهای دیگر که زمینه ساز تفکر است تفکر در نعمتهای خدا عامل عشق به خداست.
لطفاً چند دقیقه به نعمتهایی که خداوند به شما عنایت فرموده است فکر کنید. فهرستی از آنها را تهیه فرمایید. یک تمرین ساده برای افزایش روحیه مثبت همین است که خیلی سریع بتوانیم مثلاً در دو دقیقه حداقل بیست تا از نعمتهای خدا را ذکر کنیم. تا هفته آینده روزی یک بار این تمرین را انجام دهید. انشاءالله تأثیراتش را خواهید دید.
واقعاً این همه نعمت برای چیست؟ و ما با آنها چه میکنیم؟ تصور کنید اگر هر یک از این نعمتها را نمیداشتیم چه اتفاقی میافتاد؟ تفکر در نعمتها عامل عشق به خداست. به شرط این که نعمتها را بشناسیم.
درباره نعمتها یک نکته لازم به تذکر است که ما فقط جلوههایی از امکانات و داراییها را به عنوان نعمتها میشناسیم. در صورتی که اگر آثار هر رحمتی از خدا را که به هر شکل در زندگی ما وجود دارد بشناسیم نوع نگاهمان تغییر میکند. اگر ما نعمتها را نشناختیم یا نعمت را در هر شکل و لباس و جلوهای که باشد، نشناختیم، طبیعتاً شکرمان برای دیگران خواهد بود. به دیگران روی خواهیم آورد و با آنها گفت وگو خواهیم کرد.
باید به خاطر داشته باشیم که عنایتهای حق، نهتنها در نعمت و رحمت او، حتی در بلاها و مصیبتها جلوه کرده است و با این توضیح در هر گرفتاری نیز سه نعمت وجود دارد؛ یکی این که نقطه ضعفهایمان را میشناسیم و دوم این که تعلق و وابستگیهایمان قطع میشود و سوم این که برایمان دل شکستگی میآید و این سه نعمت، نعمتهای کم و کوچکی نیست.
خدای مهربان با هر بهانهای ما را در آغوش میگیرد و مهر و محبت و رحمتش را به ما نشان میدهد. فقط باید فکر کرد و با ذکر و یادآوری این فکر را آبیاری کرد. چون فکر بذری است که با ذکر (یادآوری) آبیاری میشود.
کسانی که در دل هر لحظه عنایتهای او را میبینند عاشق او میشوند و کسانی که او را دوست داشته باشند و باورش کنند در هر لحظه عنایتهای او را با جلوههای مختلف درک میکنند. لطفاً دوباره فکر کنید و فهرست دیگری تهیه کنید. این بار احتمالاً نعمتهای دیگری نیز به فهرست اضافه میشود. اگر نگاهمان را تغییر دهیم هر لحظه را فرصتی خواهیم دید برای روییدن و شکوفاشدن و بالندگی و جهش و حرکت.
تا هفته آینده فکر کنید. با آنچه که خداوند در اختیارمان قرار داده است چه کردهایم؟ آیا قدر آن را میدانیم؟ فقط به عنوان یک تقریب ذهنی مثال میزنیم که اگر کسی به ما چند تا کتاب ظاهراً کهنه بدهد یا کمی ما را راه ببرد و مثلاً خستهمان کند و بعد بفهمیم که میخواسته نقشه یک گنج را به ما بدهد چه احساسی نسبت به او خواهیم داشت؟ مخصوصاً هم اگر ما به او غر زده باشیم و او در مسیر چیزی به ما نگفته باشد. چه تصویری از این فرد در ذهن ما نقش میبندد؟
خدایا کمکمان کن تا به برکت این ایام با تو دوباره پیوند برقرار کنیم و آن را تقویت کنیم. ما را با خودت، خودت آشتی بده.
خدایا برای تو حرکت میکنیم، تمام سعی خود را به کار میگیریم، هدفمند و پرشور گام برمیداریم و فردا را به تو میسپاریم.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۵ خرداد ۱۳۹۲، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۸۴۱۳
