تفکر منتظران | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۱۵۵ از ۱۶۴)
با عرض تبریک میلاد منجی عالم بشریت حضرت مهدی عجل ا… تعالی فرجه الشریف در هفتههای قبل چهار مورد از موضوعهای مهم برای فکرکردن و نقش آن در رشد و بهرهوری انسانها را مطرح کردیم:
۱. تفکر در عاقبت گناه، عامل توبه است.
۲. تفکر در نعمتهای خدا عامل عشق به خداست.
۳. تفکر در عاقبت کار عامل مصونیت عمل از خطا و گناه است.
۴. تفکر در تاریخ، عامل عبرت است.
و اینک و با توجه به عید نیمه شعبان مورد دیگری را مطرح میکنیم:
۵- تفکر در وظایف منتظران امام زمان (علیهالسلام) عامل تغییر در نگرش جامعه است
هر سال به بهانه نیمه شعبان جشن میگیریم. آیا تا به حال به طور جدی فکر کردهایم چرا جشن میگیریم؟ آیا در کنار چراغانی خیابانها و کوچهها یک سری از همان لامپها را هم در قلبهایمان روشن کردهایم؟
و اینک فرصت خوبی است که در شب نیمه شعبان که زنده نگهداشتن و احیای آن سفارش شده است اندکی فکر کنیم و به یک جمعبندی مناسب از خودمان برسیم.
در شب میلاد نور و شب طلوع حجّت، تأملی داشته باشیم و ببینیم آیا ما واقعاً از منتظران امام (عجلاللهفرجه) هستیم یا نه؟ منتظریم بیاید یا از او انتظاراتی داریم و منتظریم برای ما کاری انجام دهد؟ مشکلاتمان را حل کند. مسکن و شغل و ازدواج را سر و سامان بدهد و این قبیل کارها را انجام دهد تا ما با خیال راحتتر زندگی کنیم.
واقعاً منتظر چه چیزی هستیم؟ ما خود را از منتظران حساب میکنیم و با اطمینان خاطر همان طوری که خودمان تشخیص میدهیم زندگی میکنیم. در حالی که حرفها بسیار است و باید خودمان را دوباره ارزیابی کنیم. اگر ما از مهدی موعود (عجلاللهفرجه) فقط در حد مسائل اقتصادی توقع داشته باشیم و انتظار دیگری نداشته باشیم و فقط تا این مرحله انتظار داشته باشیم، دیگر انتظاری نخواهیم کشید و توقعی نخواهیم داشت.
روح منتظر با دستیابی به امن و رفاه و رهایی که آرمانهای انسان است، آرام نخواهد گرفت و به قول آن استاد ارجمند مرحوم صفائی «کسانی که همراهی حجّت و معیّت محمّد و آل محمّد (صلیاللهعلیهوآله) را میخواهند نمیتوانند تا این سطح قرار بگیرند و تا این حدّ آرام باشند، که انسان معاصر چه بسا بتواند با تکیه بر علم، عقل و عرفان و بدون نیاز به وحی و مذهب تا این مرحله گام بردارد و با عقل جمعی و روح جمعی و غریزه جمعی به این مهم نائل آید.»
پس ما که از ضرورت وحی و اضطرار به حجّت و انتظار حجّت دم میزنیم باید از اول حساب را روشن کنیم و سنگمان را حق کنیم. چون ما مدعی هستیم که آدم برای بیشتر از هفتاد سال برنامهریزی شده است و معتقد هستیم که بافت و ساخت انسان و جهان با این سطح از رفاه و امن و رهایی سازگار نیست.
«امشب را قدر بدانیم و از خدا بخواهیم در شب تولد حجت خود؛ ما را نیز دوباره از شکم عادتها، هوسها، غریزهها و تکرارهای بیحاصل به دنیای وظیفهها و مسئولیتها متولد سازد.»
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۲ تیر ۱۳۹۲، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۸۴۳۵
