ارتباط مؤثر چیست؟ | بخش اول

به نظر شما چقدر یادگیری ارتباط مؤثر ضروری است؟ ضرورت و الزام آن را در چه می‌بینید و چه علتی دارد؟ با ما همراه باشید تا در این مورد گفتگو کنیم.

لزوم یادگیری ارتباط خوب

حتماً شما هم افراد باسواد و با معلوماتی را اطراف خود دیده‌اید که به علت نداشتن مهارت ارتباط نتوانستند به‌خوبی از آنچه بلد هستند استفاده کنند یا به دیگران آموزش و انتقال بدهند.
اگر ما یک ارتباط خوب نتوانیم برقرار کنیم به همین سادگی جریان وجودی ما به رکود تبدیل می‌شود و بسیاری از دریافت‌های ما با مانع روبرو می‌شود و حتی بسیاری از انتقال‌های ما با چالش روبرو می‌شوند.
پس تا اینجا به یک ضرورت یادگیری ارتباط مؤثر پی بردید.

ارتباط با چه چیزهایی؟

حالا یک سؤال: به نظر شما انسان‌ها از صبح که بیدار می‌شوند تا شب که بخوابند با چه چیزهایی، چه جریان‌هایی و چه آدم‌هایی ارتباط دارند؟ کلاً ارتباطشان با چه و کجاست؟
اگر خوب دقت کنید می‌بینید که همه ما انسان‌ها از صبح تا شب با لوازم، افراد و مکان‌های زیادی ارتباط داریم.
بله، ارتباط داشتن فقط در روابط با انسان‌ها خلاصه نمی‌شود!
ارتباط داشتن با اشیاء مثل ساعت، گوشی، لباس (چه بپوشم، چه نپوشم، چطور نگهداری کنم) با در و دیوار اتاق و … هم نوعی ارتباط است و وقتی ما این ارتباطات را بلد باشیم باعث استفاده صحیح‌تر و بهینه از این وسایل می‌شود.

انواع ارتباط

حالا اگر بخواهیم مجموع ارتباطات یک فرد را تقسیم‌بندی کنیم به چهار دسته تقسیم می‌شود:
۱. ارتباط با خود
۲. ارتباط باخدا
۳. ارتباط با نعمت‌ها
۴. ارتباط با انسان‌های دیگر
در این قسمت دربارۀ ارتباط با خود می‌گوییم.

ارتباط با خود

یکی از مهم‌ترین ارتباط‌های ما ارتباط با خودمان است؛ یعنی خودآگاهی.
اینکه چه شناختی از ویژگی‌های خودم، آرمان‌ها، ارزش‌ها، استعدادها، باورها و … خودم دارد.
هرچه شناخت ما از خودمان بیشتر باشد ارتباط بهتری می‌توانیم با روح و روان خودمان بگیریم و با خودمان همراه شویم. این که ما ظرفیت‌های خودمان را بشناسیم مسلماً بهتر می‌توانیم آن‌ها را به کار بگیریم.
ارتباط و برخوردم با خودم، با اشتباهاتم، حرف‌زدن با خودم، نوازش خودم، پذیرش خودم، چگونه با قوت‌های خودم برخورد کنم، همه این‌ها یعنی خودآگاهی و ارتباط و پذیرش خود.

ایجاد ظرفیت

ارتباط با خود باید همراه با صداقت، شجاعت و شهامت باشد. باید این ظرفیت را در خودمان ایجاد کنیم و نسبت به ضعف‌ها و ظرفیت‌هایمان شناخت کامل پیدا کنیم اگر ما باور کنیم که باید رشد و حرکت کنیم و باور کنیم که امروزمان باید از دیروزمان بهتر و مؤثرتر باشد و این که ابدیت در پیش داریم و باید کاری کنیم آن موقع است که ضرورت خودآگاهی و شناخت خودمان را متوجه می‌شویم و راحت‌تر می‌توانیم اشکالات و ضعف‌هایمان را برطرف کنیم.
هروقت خودمان و اهدافمان را خوب بشناسیم نحوه برخوردمان با خودمان هم متفاوت می‌شود و این نحوه برخورد در ما ظرفیتی ایجاد می‌کند که در ارتباط با دنیای اطراف هم تأثیر خواهد گذاشت و متفاوت خواهد بود.

ارتباط خوب با خود = ارتباط خوب با دیگران

حالا به نظرتان چگونگی ارتباط با خودم، چه ارتباطی به ارتباط من با دیگران دارد؟
جالب است بدانید که ارتباط مستقیم دارد. کسانی که با خودشان صداقت دارند، با دیگران نیز با شهامت و با عزت نفس رفتار و برخورد می‌کنند.

کسانی که دنبال رشد و تکامل هستند، در مقابل شنیدن انتقادات دیگران جور دیگری برخورد و رفتار می‌کنند.
پس خودبه‌خود نوع نگاه و شناختی که دربارۀ خودمان داریم در ارتباط با دیگران مؤثر است.
ما باید ارتباط با خودمان را در اولویت قرار دهیم و هر لحظه با خودمان همراه باشیم و نسبت به حالات و هیجانات خودمان شناخت و آگاهی داشته باشیم.

روزی چندین بار با خودمان خلوت کنیم، گفتگو کنیم، درد دل کنیم، از خودمان انتقاد کنیم و برای خودمان ابراز احساسات کنیم خودمان را تحسین و نوازش روحی کنیم و با خودمان حرف بزنیم. حرف‌های ما می‌تواند شکر باشند یا تحسین، تذکر، حمایت یا تجدید عهد باشند. هر چه بیشتر با خودمان ارتباط داشته باشیم بیشتر رشد می‌کنیم.

تمرین

پس بیایید از این به بعد:
۱. روزانه ۵ تا ۱۰ دقیقه با خودمان حرف بزنیم.
۲. یک دقیقه‌های باارزش برای ارتباط و گفتگو با خود داشته باشیم.
۳. به خودمان نامه بنویسیم. نامه‌ای به چشم‌مان، به گوش‌مان، به قلب‌مان و …