ارتباط مؤثر چیست؟ | بخش دوم
در قسمت قبل دربارۀ ارتباط، ضرورت ارتباط، انواع ارتباط مؤثر و ارتباط با خود صحبت کردیم.
ارتباط مؤثر با خدا
از چهار مورد ارتباط مؤثر، مورد اول ارتباط با خود بود که در قسمت قبل گفتیم.
مورد دوم ارتباط باخدا است. جالب است بدانید که ارتباط با خدا و ارتباط با خود رابطۀ تنگاتنگی با هم دارند. وقتی ما ضعفها و کاستیهایمان را میبینیم متوجه ارتباط و نیازمان به خدا میشویم. اگر خودمان را نشناسیم و جهلها، ضعفها و نیازهای خودمان را نشناسیم، احساس ارتباط و نیاز به خدا را هم متوجه نمیشویم.
ارتباط با خدا فقط به دلیل شناخت خداوند و سزاوار ستایش و پرستیدن بودن نیست، بلکه وقتی خودمان را بشناسیم این ارتباط بیشتر، بهتر و ضروریتر میشود. وقتی ویژگیهای خداوند را بدانیم و بشناسیم ایمان و ارتباطمان باخدا بهتر و بیشتر میشود.
چرا باید عاشق خدا بشویم؟
انسان فطرتاً عاشق رشد و کمال است و وقتی این صفات را در خداوند ببیند عاشق ارتباط با او میشود و در نتیجه تابع خداوند میشود. ما باید عاشق خدا بشویم. عالم شدن تبعیت نمیآورد؛ ولی عاشق شدن تبعیت میآورد. پس ارتباط با خدا با شناخت و اثبات خدا بهصورت انتزاعی متفاوت است.
اگر میخواهیم ارتباط بگیریم باید عاشقش شویم باید عجز و ناتوانی خودمان را قبول و باور کنیم.
چگونه باخدا ارتباط بگیریم؟ عاشقانه، خاشعانه، خالصانه و صادقانه.
مهندسی ارتباط باخدا در دعاها است. ارتباط باخدا سازندگی، رویش و بالندگی دارد.
نتایج ارتباط باخدا
ارتباط مؤثر با خداوند باعث ایجاد صفات نیکو در انسان میشود و ارتباط انسان با دیگران و خویشتن را بهبود میبخشد. ارتباط باخدا اصلیترین و محوریترین رکن اخلاق اسلامی است. اگر به دنبال ارتباط مؤثر با دیگران هستیم ارتباط باخدا را باید درست کنیم.
پس روزانه بهغیراز نمازهای واجب، چند دفعه باخدا خلوت کنیم و حرف بزنیم. ارتباط باخدا یعنی پیوند با قرآن و نماز و دعا.
ارتباط مؤثر با نعمتها
اما ارتباط سوم در مجموعه ارتباط مؤثر، ارتباط ما با نعمتها است.
مهندسی ارتباط مؤثر با نعمتها یعنی شکرگزار بودن، از نعمتها استفادهکردن، آنها را به کار انداختن، توسعهدادن و به دیگران هم بخشیدن مثل زنبورعسل شهد شیرین نعمتها را گرفتن و به دیگران هم رساندن و به سراغ نعمت بعدی رفتن.
یکی از راههایی که برکت و خیر فراوان به مال، عمر، جان و هستی ما میدهد قدرشناسی نعمتها و شکرگزاری از آنها است. از مهمترین راههای شکرگزاری درک نعمت و شناخت آن است.
بعضی از نعمتها در وجود ما هستند بعضی از نعمتها در اطراف ما. سلامتی، خواب، پدر و مادر و… نعمت هستند.
مدیریت نعمتها
مدیریت نعمتها هم خیلی مهم است. نعمتدهنده را باید شناخت و نعمت در راه منعم یعنی خداوند بهکار گرفت.
گاهی نعمتها باعث امتحان ما هستند و گاهی نعمتها ما را مغرور میکنند. نعمت مسئولیت میآورد و درباره آن از ما سؤال میشود. پس ارتباط ما با نعمتها نباید از روی هوس باشد؛ بلکه باید طبق دستور ولینعمت از آنها استفاده شود. اگر طبق دستور ولینعمت آنها را مصرف کنیم نه دچار اسراف میشویم نه احتکار نعمت.
باید یاد بگیریم از نعمتها در جهت رشد و حرکت استفاده کنیم. دررابطه با استفاده از نعمتها تنبلی نکنیم و آنها را اهرمی کنیم در جهت بالندگی و رویش.

چرا شکر کنیم؟
نتیجه عملی دربارۀ نعمت، شکر و در مقابل نبودن آن صبر است. حتی در سختیها هم چیزهایی هستند که باید به خاطرشان خدا را شکر کنیم.
در حقیقت، تمرکز آگاهانه روی قدردانی و شکر باعث میشود احساس خوشبختی بیشتری کنیم و متوجه شویم که چیزهای خوب زندگیمان بیشتر از بدیهای آن است. توجه به نعمتها و شکرگزاری بابت آنها باعث میشود از زمان حال و افرادی که کنارمان هستند عمیقتر و آگاهانهتر لذت ببریم.
شکر باعث بالارفتن انرژی و وضوح ذهنی ما میشود و شرایط روحی بهتری را برای بخشش دیگران در ما ایجاد میکند. همچنین باعث میشود ارتباط قویتر و همبستگی بیشتری با دیگران برقرار میکنیم، شکیبایی و حوصلهمان را برای خودمان و دیگران بیشتر میکند، باعث اسراف کمتر و بهاشتراکگذاری بیشتر میشود، اضطرابمان را کمتر و خوابمان را بهتر میکند و برای سلامت جسم، ذهن و روحمان مفید است.
شما بگویید
لیست زیر را شما کاملتر کنید. نعمتهایی که باید شکرگزارشان باشیم:
- عشق
- خانواده
- دوستان
- درآمد
- ارتباط کاری
- همسایه خوب
- بخشش و حسننیت
- صبر
- امید
- زمان
- بینایی
- سلامتی و تحرک
- تعلیموتربیت
- خانه
- غذا
- لباس
- کتابهایی که خواندهایم
- برنامهها و دورههای آموزشی که شرکت میکنیم
- و …