همه ما می‌دانیم که تمرکز داشتن در کارها چقدر در نتیجه کار اثرگذار است، اینطور نیست؟!

البته می‌دانیم که تمرکز فکری ریشه و اساس تمرکز در کارها است و پراکندگی در افکار می‌تواند به شکل‌های
مختلفی باعث اختلال در زندگی فرد شود کسی که سعی می‌کند همزمان چند کار را انجام دهد، معمولا نمی‌تواند هیچکدام از کارها را به خوبی پیش ببرد؛ در حین کار به راحتی دچار حواس‌پرتی می‌شود و نمی‌تواند بر روی یک وظیفه تمرکز کند.

در حین مطالعه یا هر کار فکری دیگری نیز، افکار غیرمرتبط و مزاحم، باعث عدم توجه به موضوع اصلی می‌شود.
فردی که دچار پراکندگی فکری است، برنامه‌ریزی دقیقی ندارد و به طور مکرر کارهایش را تغییر می‌دهد و روز به روز از اهدافش دورتر می‌شود.

بیشتر بخوانید:

تمرکز در فکر، تسلط در عمل | مجموعه یادداشت‌های مدیریت تفکر (قسمت ۵۰ از ۱۶۴)

راهکارهایی برای افزایش تفکر متمرکز | مجموعه یادداشت‌های مدیریت تفکر (قسمت ۵۱ از ۱۶۴)

رضایت از زندگی با تمرکز

اما داشتن تمرکز و عدم پراکندگی در فکر و رفتارها، باعث می‌شود کارها را با کیفیت بهتری انجام دهیم و بهره‌وری زمانی بالاتری داشته باشیم و بتوانیم در یک بازه زمانی مشخص، بیشترین کار را انجام دهیم.
همچنین باعث می‌شود در هنگام انجام کار آرامش بیشتری داشته باشیم و از آسیب‌های استرس بر روی سلامت جسم در امان باشیم.

با رفع مشکل پراکندگی فکر و رفتار، ذهنی آزاد و منظم‌تر خواهیم داشت و می‌توانیم تصمیمات بهتری بگیریم و به این صورت، تمرکز داشتن و عدم پراکندگی در فکر و کارها، باعث تسریع حرکت در مسیر اهداف می‌شود.

با این همه مزیت، آیا نمی‌توان گفت که داشتن تمرکز باعث رضایت از زندگی می‌شود؟!