جدولی برای سر و سامان دادن به سرمایه ای به نام تفکر | مجموعه یادداشتهای مدیریت تفکر (قسمت ۹۷ از ۱۶۴)
فکر کردن باید به عنوان یک ضرورت در زندگی همه ما مطرح باشد. ما معمولاً با مسئلههایی که ملموستر باشد ارتباط بهتری برقرار میکنیم. سؤال اصلی این است که چگونه نیاز جدی به تفکر را در زندگی خود احساس کنیم.
شما چند دقیقه فکر کنید و تمام لحظههای زندگی خود را بررسی کنید. در کدام بخش به فکر کردن نیاز ندارید؟ در کدام قسمتها نیاز بیشتری دارید؟ آیا تا به حال به دلیل ضعف فکری مجبور نشدهاید خسارت بپردازید؟ آیا تا به حال به دلیل بیفکری مجبور نشده اید یک کاری را دوبار انجام دهید؟ آیا تا به حال به دلیل به کار نبردن خلاقیت، فرصتهایی خاص از زندگی خود را از دست ندادهاید؟
لطفاً یک جدول تهیه کنید با ۳ ستون. دریک ستون مسئلههای مختلف زندگی خود را بنویسید. مثل تحصیل، ازدواج، تربیت فرزندان، ارتباط و تعامل با دیگران، تقویت روحیه، اعتماد به نفس، مسائل اقتصادی، مسئلههای شغلی، مسکن و… در ستون دوم برای هر یک از موارد قبلی چنانچه فکری اندیشیدهاید یا راه حل خاصی با استفاده از تفکر پیدا کردهاید یا به تجربه خاصی در آن زمینه رسیدهاید، بنویسید. در ستون سوم مسئلهای را که در ارتباط با آن موضوع فکرتان را مشغول کرده است به صورت یک یا چند سؤال بنویسید.
به عنوان مثال اگر در ارتباط با تربیت فرزندان خود یا تعامل با دیگران به تجربههای ارزنده یا راهحلهای خاصی رسیدهاید در ستون دوم یادداشت کنید و اگر سؤال یا مشکل یا مسئله خاصی در همان مورد دارید در ستون سوم یادداشت کنید. مثل این که بهترین شکل برخورد با پرخاشگریهای دوران بلوغ فرزندم چیست؟ چگونه منظور اصلی او را در برخوردهایم تشخیص دهم؟ و این قبیل سؤالات را در ستون سوم یادداشت کنید.
وقتی این جدول را تکمیل میکنید کمکم به ضرورت تفکر بیشتر پی میبرید. شما سعی کنید از کسانی باشید که برای گسترش فرهنگ تفکر تلاش میکنند. دشمنان ما قصد دارند روح فکر کردن را از جوانان و جامعه ما بگیرند و به جای آن هیجان تزریق کنند و جوانان ما را به گونهای تحت تأثیر احساس و هیجان قرار دهند که آنان با همان مقدار ارضا شوند.
یک تلاش همگانی لازم است تا تفکر در تمام خانوادهها به عنوان امری دوستداشتنی و با ارزش تلقی شود. به فرزندانمان فکر کردن را بیاموزیم تا آنها بتوانند مسئلههای زندگی خودشان را حل کنند و در تصمیمگیریهایشان کمتر اشتباه کنند. گفتمانهای جلسات خانوادگی ما با موضوع تفکر باشد. کسانی را که خوب فکر میکنند تشویق کنیم. برای کسانی که فکر میکنند ارزش قائل شویم. باور کنیم که هیچ عبادتی مثل فکرکردن نیست. برای فکرکردن باید روح کنجکاوی مثبت و هدفمند و پرسشگری را در جوانان و فرزندان و نسلمان تقویت کنیم. باید اجازه دهیم آنها سؤال کنند. نگران سؤالات آنها نباشیم. اگر نتوانند سؤال کنند و سؤال کردن را یاد نگیرند شبهات ایجاد میشود و کارها دشوارتر میشود.
همین الان تصمیم میگیریم برای فکرکردن هزینه کنیم. وقت بگذاریم. سرمایهگذاری کنیم. ارزش قائل شویم و درست فکرکردن را یاد بگیریم و به دیگران آموزش دهیم.
نویسنده: جلیل معماریانی
یکشنبه، ۱۴ اسفند ۱۳۹۰، روزنامه خراسان شمارۀ ۱۸۰۷۰
